บทที่ 226

ซูเมิ่งเยียนไม่ได้ขี่ม้ามานานแล้ว

ชาติที่แล้วนางป่วยจนต้องนอนบนเตียงมาเป็นเวลานานและในชาตินี้ก็ระมัดระวังคำพูดและการกระทำอยู่เสมอ เพื่อที่จะหลบหนีได้อย่างปลอดภัย นางเกือบลืมความรู้สึกโล่งใจเช่นนี้ไปแล้ว

ยกบังเหียนขึ้นเล็กน้อย โดยมีลมเย็นพัดมาโดนบนใบหน้า และตามเส้นทางไปโดยไม่สนใจคำนินทาของผู้อื่น

ในท...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ